/ 7 زمينهء كلّى سوره از آن روى كه سورهء نحل ما را بسيار به ياد نعمتهاى خدا مىاندازد ، در نزد بعضى به نام سورة النعم شهرت يافته است ، و ديگران آن را سورهء نحل مىخوانند ( و عسل نحل يعنى زنبور عسل يكى از بهترين نوشيدنيها است ) . پس زمينهء بحث كلى سوره - چنان كه به نظر من مىرسد - اين است كه با نعمتهاى خدا چگونه بايد رو به رو شويم . . . و خلاصهء گفتار در اين خصوص از اين قرار است : 1 - ناگزير بايد كسى را كه اين نعمتها را به ما ارزانى داشته است يگانه بدانيم و شريكانى براى او قائل نشويم . 2 - به تكميل نعمتهاى بيشمار او بپردازيم كه بزرگترين آنها نعمت وحى و رسالت است . 3 - در استفاده و بهره‌بردارى از اين نعمتها خود را ملتزم به حدود خدا بدانيم و پرهيزگار باشيم . آيات نخستين درس همهء موضوعهاى بحث سوره را يكباره به ياد ما مىآورد ، و ما را بر آن وامىدارد تا به تدبر دربارهء آيهء دوم يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ ، أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ بپردازيم و از اين راه ما را به ياد وحى و يكتاپرستى / 8 و پرهيزگارى مىاندازد كه موضوعات اساسى را تشكيل مىدهند . و همين امر است كه ذكر حكيم و قرآن كريم از ما مىخواهد كه آن را از نعمتهاى خدا بشماريم ، و ايمان آوردن به او را همچون سپاسگزارى از او دربارهء ارزانى داشتن آن نعمتها به خودمان قرار دهيم . سپس ، همچون مقدمه‌اى براى يادآورى نعمتها ، ما را به ياد آيات و